کربوکسی تراپی در پزشکی زیبایی چه کاربردهایی دارد؟

کربوکسی تراپی در پزشکی زیبایی چه کاربردهایی دارد؟

کربوکسی تراپی در تجربیات زیبایی پوست پس از درمان 280 بیمار

کربوکسی تراپی به معنای تزریق دی اکسید کربن (CO2) به داخل بافت است. این روش دارای نشانه های متعددی در بالن درمانی و درماتولوژی و پزشکی زیبایی است. در این مقاله تجربیات روش به دست آمده در طول 27 ماه در درمان 280 بیمار خلاصه شده است. همچنین مشکلات درمان در علائم مختلف و مزایا و معایب استفاده از آن در پزشکی زیبایی مورد بحث قرار می گیرد.
این مقاله به عنوان یک روش جدید در پزشکی زیبایی در مجله پزشکان چک منتشر شده است .
کاربرد درمانی پوستی دی اکسید کربن از سال 1932 در پزشکی استفاده می شود و در آن زمان از گاز منبع طبیعی که 99٪ CO2 شفاف بود استفاده می شد و به طور مشابه در مناطق دیگر اولین گاز طبیعی بهار استفاده گردید و  به تدریج با CO2 استاندارد پزشکی جایگزین شد.
در کنفرانس بین المللی در Freibourg en Brisgau (1989) مباحثی در ارتباط بااثرات کربوکسی تراپی صورت گرفت که به قرار زیر می باشد :
•    افزایش عرضۀ خون با باز شدن مویرگهای بسته از لحاظ عملکردی و با اتساع بخشهای پیشاپیلاری
•    بهبود اکسیژن رسانی با افزایش انتشار اکسیژن از هموگلوبین
•    افزایش تغییر شکل پذیری گلبولهای قرمز
•    تغییر آستانه گیرنده های حرارتی
•    اثر ضد عفونی کننده

حتی امروزه به اثرات کربوکسی تراپی بر میکروسیرکولاسیون ، رگ زایی و عادی سازی عروق در ناحیه تحت درمان و تأثیر بر عروق لنفاوی توجه ویژه ای شده است.
به طور سنتی این روش در اختلالات عروقی محیطی (به عنوان مثال سندرم رینود ، morbus Bürger ، پلی نوروپاتی محیطی دیابتی) به دلیل اثرات ضد درد آن در درمان دردهای مفاصل و ستون فقرات ، نشان داده می شود. در دهه 90 در طول توسعه لاپاراسکوپی مشخص شد که تزریق حتی بیش از 3 لیتر گاز CO2 به حفره شکمی با سرعت حتی 1 لیتر در دقیقه ایمن است و گاز به سرعت از ارگانیسم دفع می شود.
جراحان همچنین متوجه کاهش بافت چربی مجاور و ادم فیبری شدند.
بر اساس این مشاهدات ، به تدریج امکانات بیشتری برای استفاده از کربوکسی تراپی در جلوگیری از پیری و در پزشکی زیبایی غیر تهاجمی و پوست ایجاد شد. در حالی که در آمریکای جنوبی ، ایتالیا و آسیای جنوب شرقی این روش در 15 سال گذشته نسبتاً عادی شده است ، در بسیاری از کشورهای اروپایی و ایالات متحده آمریکا این روش تا کنون کمابیش به صورت پراکنده استفاده شده است .
در جمهوری چک بیش از 2 سال است که از این روش در پزشکی زیبایی استفاده می شود . چندین مرکز دیگر بعداً از این روش استفاده کرده اند ، با این حال تعداد نهایی زیاد نیست (تا کنون تقریباً 5 مرکز) ، شاید به دلیل عدم اعتماد کافی پزشکان به روشی که هنوز آن را امتحان نکرده اند. کربوکسی تراپی در پزشکی زیبایی کاربرد زیادی دارد از جمله : درمان سلولیت (فیبرولیپودیستروفی) ، چسبندگی های بعد از لیپوساکشن ، زخم ها و استریا ، جوانسازی پوست ، کانتورینگ (شکل دهی ملایم و غیر تهاجمی به خطوط صورت یا بدن ناشی از نازک شدن نرم ناحیه تحت درمان) ، در درماتولوژی ، درمان پسوریازیس موضعی ، اسکلرودرمی ، دفلوویوم و آلوپسی ، و بیش از همه در درمان زخم های مشکل ساز .
در بازار جهانی دستگاه های زیادی برای انجام کربوکسی تراپی زیبایی وجود دارد. هدف کنترل خوب جریان گاز است همچنین باید فیلتر مکانیکی وجود داشته باشد و گاز خروجی استریل باشد. با استفاده از دستگاه بدون گرم کردن گاز ، بیمار در هنگام تزریق گاز احساس سزد شدن در ناحیۀ درمان و سپس سوزن سوزن شدن ، سوزش ، و در نهایت گرما می کند که می توانند کاملاً ناخوشایند باشد. بی حسی موضعی نمی تواند اثر خاصی داشته باشد زیرا اثر آن فقط در سطح پوست است و تزریق گاز "زیر پوست"  انجام می شود .
با این حال ، امروزه بسیاری از ماشین ها از گاز گرم نشده استفاده می کنند اما به طور قابل توجهی راحتی بیمار را در طول برنامه بهبود می بخشد.
توجه به تعویض لولۀ تزریق پس از یک بار مصرف ضروری است زیرا ممکن است موجب انتقال بیماری شود .
در این مقاله محقق بیان داشته است که تا کنون از کربوکسی تراپی جهت درمان 280 بیمار (25 مرد ، 255 زن ، سن 16-74 سال ، میانگین سنی 40.1 سال) استفاده کرده است .

که بیماران از 1 تا 32 جلسۀ درمان (با توجه میزان موفقیت آنها در درمان) را سپری کردند .
که بیشترین تأثیر در زمینۀ جوانسازی پوست بود (در صورت 196 نفر ، گردن و دکلته 80 نفر ، دست 9 نفر که بسیاری از بیماران درمان چندین محل را با هم ترجیح می دادند). استفاده از سوزن های گیج 30   در حاشیه صورت ، اطراف چشم و دهان استفاده می شود . در مطالعات نشان داده شد که استفاده از CO2 در داخل پوست منجر به واکنش بیشتر کلاژن نسبت به کاربردهای زیر پوستی یا عمیق تر می شود.
مکانیسم دقیق واکنش کلاژن مشخص نیست ، علاوه بر تحریک با بهبود متابولیسم موضعی و خون رسانی در مورد تحریک مکانیکی فیبروبلاستها توسط جریان گاز نیز اثرات قابل توجهی وجود دارد .
مکانیسم دقیق واکنش کلاژن مشخص نیست علاوه بر تحریک با بهبود متابولیسم موضعی و خونرسانی ، در مورد تحریک مکانیکی فیبروبلاستها توسط جریان گاز و اثر احتمالی اسیدوز حدس می زنیم ، اما توضیح نیاز به تحقیقات بیشتری دارد.
تحریک نسبتاً قوی است زیرا در بسیاری از موارد بلافاصله پس از یکبار درمان ، شاهد بهبود مشخص و سفت شدن پوست یا صاف شدن جای زخم هستیم. در حالت ایده آل در حین استفاده سطحی ، در طول تزریق گاز سفید شدن پوست ناشی از جریان گاز را مشاهده می کنید ، سپس قرمز شدن سیگنال گشادی عروق در ناحیه ظاهر می شود. برخی از پزشکان مقادیر بیشتری از گاز را استفاده می کنند با این حال مراقبت و جلوگیری از انتشار گازهای ناخواسته به بافتهای عمیق بسیار مهم است زیرا CO2 همچنین اثر لیپولیتیک دارد . همچنین توصیه می شود به تونس پوست توجه کنید ، اگر رنگ پوست شل و ناخواسته است ، حتی لیپولیز جزئی رخ می دهد ، نیازی به زیبایی نیست ، حتی اگر خود بیمار رنگ پوست خود را بهتر ارزیابی می کند.
همچنین باید به تونس پوست توجه کرد و اگر تونس پوست شل و ناخواسته است حتی لیپولیز جزئی رخ می دهد نباید درمان به این روش انجام شود حتی اگر خود بیمار بخواهد .  
محقق مقاله می گوید : "در جوانسازی از جریان گاز 30-40 میلی لیتر در دقیقه استفاده می کنم و درمان را تقریباً یک بار در ماه توصیه می کنم ، اما می توان تعداد درمان بیشتری را بکار برد با این حال اگرچه به نتایج لحظه ای بهتر می رسیم ، اما اثر طولانی مدت ناشی از نئوکلاژنز وجود ندارد .
بازسازی کلاژن مانند تکنیک های دیگر (به عنوان مثال جوانسازی مجدد) 3-4 هفته یا بیشتر به طول می انجامد و فاصله بین جلسات 1 ماه است. تعداد نهایی درمانها معمولاً از 3 تا 7 جلسه است اما بستگی به میزان تأثیر آن دارد . به نظر می رسد بهترین تأثیر در افراد بین 35 تا 60 سال دیده می شود ، اما ظاهراً بطور قابل توجهی به سن بیولوژیکی بستگی دارد.


بهتر است بهبود در پیشانی ، خط فک ، اطراف چشم و گردن ، با توجه به سطح آن و شیوه زندگی حدود 4-6 ماه طول بکشد ، در مراحل بعدی معمولاً جلسات کمتری برای رسیدن به همان بهبود نیاز است.
ترکیب با روش های دیگر امکان پذیر است ، برخی از شرکت های جهان حتی دستگاه هایی را برای استفاده همزمان از گاز CO2 و اسید هیالورونیک با ویتامین ها برای جوانسازی یا فسفاتیدیل کولین یادئوکسی کواات برای لیپولیز ،ارائه می دهند.


اما بهتر است روش درمان بطور جداگانه اجام شود تا درصورت عدم رضایت روش دیگری جایگزین گردد.
کربوکسی تراپی معمولاً باعث بهبود کلی پوست می شود و اگر کل صورت را به عنوان یک کمپلکس درمان کنیم ، نتیجه معمولاً بهتر است. مزوتراپی با تزریق اسید هیالورونیک باعث بهبود چشمگیر ناحیه مشکل ساز می شود . در مورد پتوز بالینی گونه ها یا پلک ها ، روش جراحی پلاستیک (یا تکنیک های فرکانس رادیویی) مؤثرتر است . در مورد ترکیب با بوتولوتوکسین ، معمولاً مشکلی ایجاد نمی شود ، اما بهتر است جلسات بطوز جداگانه باشد . اگر کربوکسی تراپی در فاصله بسیار کوتاهی پس از بوتولوتوکسین (به عنوان مثال 14 روز پس از آن) انجام شود به ندرت می توان اثر بوتولوتوکسین را کاهش داد .
نظرات در مورد ترکیب با پرکننده ها متفاوت است ، برخی از همکاران معتقدند که گاز می تواند پرکننده را تخریب کند ، بنابراین در ترکیب با اسید هیالورونیک ما گاز را به صورت سطحی اعمال می کنیم .
به طور کلی ، با نئو کلاژنز و کاربرد سطحی ، پرکننده ها از نظر بالینی به هیچ وجه قابل تخریب نیستند در مورد پرکننده های طولانی مدت و دائمی ، برخی از پزشکان عمدتا کربوکسی تراپی را اعمال نمی کنند .
ترکیب با لیزر و سایر تکنیک های نور اهمیتی ندارد.
در ترکیب با نخ (APTOS ، نخهای ضد پتوز و موارد دیگر) کربوکسی تراپی به طور معمول انجام می شود اما بهتر است بصورت سطحی باشد . یکی دیگر از کاربردهای مکرر کربوکسی تراپی برطرف نمودن جای زخم و اسکار است و تجربۀ محقق نشان داد که اسکارهای پس از سانحه در 31 بیمار و اسکارهای پس از آکنه در 18 بیمار درمان شد. قدیمی ترین زخم تقریباً 65 ساله بود (از زمان جنگ جهانی دوم) ، سن جوانترین زخم ها حدود 2 ماه بود. در مواردی که بیماران اصرار به درمان جای زخم دارند اگر زخم تازه باشد بهتر است درمان با کربوکسی تراپی شروع نشود زیرا تزریق گاز می تواند منجر به  بزرگ شدن زخم شود . بنابراین بهتر است در اسکارهای کمتر از 2 ماه از روشهای دیگر ، بیو لیزر یا ابزارهای خارجی مانند سیلیکاگل استفاده کنید. در زخم های بالغ ، کربوکسی تراپی به طور کلی مثبت عمل می کند ، اما به نوع اسکار بستگی دارد. درمان معمولاً یک بار در 3-4 هفته (دوباره به دلیل بازسازی کلاژن) ، فقط بیشتر در کلوئیدها انجام می شود. گاز سوزن 30G (در کلوئیدها حتی 27.5G) با توجه به ظاهر زخم یا به صورت بسیار سطحی در محل زخم در جهت آن (جریان گاز با توجه به محل و سختی پوست از 30 تا 60 میلی لیتر در دقیقه) اعمال می شود . سفید شدن فوری اسکار یا قسمتی از آن نشان می دهد مقدار گاز موجود در قسمت کافی است.
گاهی اوقات (در مورد اسکارهای آتروفیک) مطلوب است که بازسازی بافت زیر اسکار انجام شود جایی که اغلب فیبروز پاتولوژیک یافت می شود و در نتیجه سفت شدن قسمت پایین اسکار به سمت پایین ایجاد می شود.
در اسکارهای به اصطلاح معمولی (در سطح پوست) و اسکارهای آتروفیک (کاهش یافته) می توان انتظار صاف شدن سطح و اغلب نازک شدن اسکار ، به ویژه اسکارهای کمتر از حدود 4 میلی متر را داشت .
در زخم های گسترده تر ، بهبود چندان قابل مشاهده نیست بخصوص اگر در نواحی ویژه ای چون پیشانی و بینی باشد . در اسکارهای هیپرتروفیک (در سطح پوست) واکنش اسکار معمولاً بسیار خوب است حتی پس از یکبار درمان سفید شدن و کاهش سطح قابل مشاهده است ، همچنین احساس سفت شدن که گاهی بیماران قبل از درمان به آن اشاره می کنند کاهش می یابد یا محو می شود. تعداد نهایی درمانها معمولاً در حدود 5 جلسه درمان است. در اسکارهای کلوئیدی استفاده از گاز می تواند به دلیل سختی اسکار برای بیمار ناخوشایند باشد و تأثیر آن هم زیاد نیست.  اگرچه احساس سفت شدن جای زخم کم رنگ می شود اما بهبود ظاهر اسکار حتی پس از درمان های مکرر قابل توجه نیست و بنابراین بهتر است از تکنیک های دیگر استفاده شود. (مانند کاربرد سنتی تزریق کورتیکوئید در لوکوس)
در اسکارهای آکنه نیز بستگی به نوع اسکار دارد. اسکارهای سطحی نرم بعد از درمان به خوبی بهبود می یابند. برای بیماران معمولاً تحمل جای زخم هایی که بصورت  لکه های قرمز هستند بسیار سخت است بنابراین می توان در این مواقع از کربوکسی تراپی استفاده کرد. درمان با لیزرهای ابلیتیو (امروزه بیشتر لیزرهای فرکشنال) می تواند به نتایج بهتری برسد و در برخی از زخم ها با منافذ بزرگ ، بهبود به خوبی قابل مشاهده و برای بیمار بسیار رضایت بخش بود. در مورد استریا قادر به حذف  کامل آن نیستیم اما با بازسازی کلاژن صاف شدن و سخت شدن تدریجی سطح به دست آمده و ظاهر ناحیه نیز بهبود می یابد اگرچه خود نوار محو نمی شود. این برنامه در 3-4 هفته یکبار توسط جریان گاز 50-70 میلی لیتر در دقیقه ، در چند سوراخ سریع و سطحی به داخل استریا انجام می شود. این روش را می توان به خوبی روی سینه ها نیز استفاده کرد. احتیاط در مناطق سست و نرم ضروری است. ناحیه شکمی پس از بارداری های مکرر به دلیل اینکه بافت هنوز نمی تواند واکنش مطلوبی داشته باشد حداقل تأثیر را دارد . در کانتورهای نرم بدن یا صورت معمولاً بسته به اندازه ناحیه و سختی چربی ، هفته ای یکبار یا 2 هفته یکبار انجام می شود ، کاهش بعدی باید در 3 جلسه قابل مشاهده باشد و تا  5 جلسه بسته به وضعیت و علاقه بیمار ادامه می یابد.
تأثیر این درمان کمتر قابل پیش بینی است ، در برخی افراد بسیار عالی است و در برخی دیگر حداقل و فقط به شیوه زندگی افراد یا بستگی به چربی آنها دارد .
امروزه به دلیل داشتن تکنیک های زیادی برای کانتورینگ صورت و بدن (الکترولیپولیز ، بسیاری از دستگاه های مبتنی بر سونوگرافی یا RF ، لیپولیز تزریقی و لیپوساکشن) بهتر است صراحتاً برای بیمار همۀ روش ها را  آگاهانه عنوان نمود تا از سرخوردگی بیمار جلوگیری شود.
از طرف دیگر در درمان سلولیت (فیبرولیپودیستروفی) و چسبندگی های بعد از لیپوساکشن علیرغم دسترسی به روش های متعدد دیگر (مزوتراپی ، اندرمولوژی یا RF ) می توان از کربوکسی تراپی بسیار استفاده کرد.
جریان گاز (50-80 میلی لیتر در دقیقه) نه تنها متابولیسم و گردش خون موضعی را بهبود می بخشد ، بلکه تأثیر مکانیکی نیز دارد که منجر به تخریب سپتوم فیبری ضخیم می شود. لازم است جلسات بیشتری انجام شود ، زیرا سپتوم ها تمایل به فیبروز شدن مجدد دارند. بعد از 10 جلسه می توان تغییرات را بطور مشهودی ملاحظه نمود و سپس تعداد دفعات را در 2 هفته یک بار و به تدریج حتی کمتر کرد. از آنجا که سلولیت یک ویژگی جنسی ثانویه است بهبود طولانی مدت باقی نمی ماند و تقریباً بعد از نیم سال مطابق با شرایط و رضایت بیمار بهتر است به تکرار دوره (معمولاً در تعداد کمتر جلسات) یا استفاده از روش های دیگر فکر کرد . در درمان چسبندگی های بعد از لیپوساکشن بستگی به سطح فیبروتیزاسیون دارد ، گاهی به فاصله بعد از لیپوساکشن نیز بستگی دارد. درمان فیبروتاسیون سطحی بزرگ مانند ناحیه شکم می تواند برای بیمار کاملاً ناخوشایند باشد ، زیرا گاز جایی برای انتشار ندارد و بر سپتوم فیبروتیک و چسبندگی فشار می آورد و تأثیر آن می تواند حداقل باشد. با این حال ، اگر شدت فیبروز چندان زیاد نباشد و به مقدار بیشتری گاز برسیم ، اثرات می تواند بسیار خوب باشد و چنین بهبودی پاداش واقعی برای بیمار است.
در اینجا خوب است که از جریان 70-80 میلی لیتر در دقیقه استفاده شود ، همچنین خوب است که با اثر آنتالژیک کربوکسی تراپی کار کار کرد . محقق همچنین اذعان می کند که در مورد ترمیم زخم ها ، با توجه به مشتریان کلینیکی که در آن مشغول به کار می باشد متأسفانه هیچ امکانی برای استفاده از کربوکسی تراپی در زخم های کلاسیک پا یا پای دیابتی نداشته است . همچنین از این روش فقط برای بهبود زخمهای کوچک استفاده کرده وهمیشه واکنش فوری تا فردای درمان وجود داشت که بر اساس ویژگی زخم یک برآمدگی جزئی وجود داشت و سپس آرامش و بهبود کلی (قرمزی کم رنگ شد) در ناحیۀ زخم مشاهده گردید .
وی همچنین می گوید سایر همکارانی که در بخش های پوست با استفاده از کربوکسی تراپی برای درمان زخم ها می کنند استفاده از سایر روش ها را در بهبود شگفت انگیز توصیه می کنند . در درمان زخم ها ، گاز را در جریان 40 میلی لیتر در دقیقه در چند نقطه در اطراف زخم اعمال می کنیم ، همچنین در زخم های پا نیز می توان در امتداد ورید ساپنا ماگنا استفاده کرد. از این روش می توان برای درمان سایر علائم پوستی مانند دیفلوویوم و آلوپسی استفاده کرد .
در اینجا از حمایت گردش خون و بهبود متابولیسم بهره مند می شویم ، بنابراین لازم است در زیر پوست تزریق انجام شود و نه به صورت سطحی ، جایی که می توان تولید کلاژن را تحریک نمود . در آلوپسی آرئاتا با توجه به اندازه آنها مستقیماً در نواحی ، تزریق انجام می شود .
این درمان معمولاً هر 2 هفته یکبار انجام می شود و بهبود رشد مو در ناحیه معمولاً طی 8 تا 10 جلسه اتفاق می افتد .
بیماران اغلب پس از یکبار درمان به کاهش ریزش مو اشاره می کنند. با این حال ، بهبود کلی و ثبات آن بستگی به علت بیماری دارد. اگر بیمار از تیروپاتی یا سایر عدم تعادل غدد درون ریز رنج می برد ، اثر کربوکسی تراپی می تواند اندک باشد. کربوکسی تراپی حتی در درمان پسوریازیس نیز کاربرد خوبی دارد. بیماران بعد از درمان متوجه چسبیدن لکه ها شدند. در درمان پسوریازیس بیش از 10 جلسه یا بیشتر ضروری است.

نتیجه گیری:

این روش درمانی در زمینه جوانسازی پوست ، درمان اسکارهای هیپرتروفیک ، باریک "نرمال" و آتروفیک و برخی از اسکارهای آکنه ، درمان استریا و به اصطلاح سلولیت و به ویژه در درمان زخم های مشکل دار این روش به تدریج در جهان پایدار می شود .


دیدگاه شما

فیلدهای ضروری با علامت

تماس با اپکس
راه های ارتباطی